مهدى عبداللهى
162
هدايت وسياست در پرتو گفتگوهاى امير المؤمنين ( ع ) ( فارسى )
تاكنون پنهان بود آشكار خواهد ساخت . اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود : چه كسى مرا از كيفر دادن به اين مردم ستبر اندامِ بى فايده كه تا نيمروز بر فراش خود مىغلتند معذور مىدارد ، در حالى كه گروهى در شدت گرماى روز به ياد خدا مشغولند ؟ ! او از من مىخواهد كه ايشان را طرد كنم ، و آن گاه از ستمكاران باشم ! سوگند به خدايى كه دانه را شكافت و خلق را آفريد همانا از محمد صلى الله عليه و آله شنيدم كه فرمود : به خدا قسم آنان شما را براى بازگشت به دين خدا خواهند زد آن چنان كه شما در آغاز آنان را براى پذيرش دين زديد . مغيرهء ضبّى گويد : اميرالمؤمنين نسبت به موالى ( عجمها ) تمايل داشت و به آنها مهربان بود بر عكسِ عمر كه شديداً از آنها دورى مىكرد « 1 » .
--> ( 1 ) - الغارات : 498 . .